Bursztynowa Komnata

387_361

Bursztynowa Komnata – jedno z najpiękniejszych arcydzieł  światowych.

Jej historia zaczyna się w 1701 roku, kiedy Fryderyk I Hohenzollern zamówił wykonanie bursztynowego wystroju gabinetu w swoim pod-berlińskim pałacu Charlottenburg u mistrza bursztyniarskiego z Gdańska, Andreasa Schlütera.

 Ta pierwsza  bursztynowa Komnata wyłożona była  całkowicie płytami z bursztynu: sufit, podłoga, ściany.

W 1716 roku car Piotr I Wielki w czasie wizyty w Prusach, zachwycony arcydziełem, otrzymał je w podarunku od Fryderyka Wilhelma jako dowód przyjaźni.

W 1755 carowa Elżbieta, córka Piotra I  przeniosła komnatę do pałacu w Carskim Siole. Bursztynowa boazeria podarowana przez pruskiego króla okazała się jednak za mała na pokrycie wyznaczonej dla niej sali, dlatego Elzbieta zwrócila sie do pomocy wybitnego artysty włoskiego  Rastrelliego, ktory  przy pomocy pięciu mistrzów bursztyniarskich z Królewca przekomponował dzieło dodając elementy w stylu rokokowym.

 Plafon ozdobiono malunkiem „Triumf młodości», a brakujące miejsca w sztukaterii uzupełniono wykonanymi we Florencji mozaikami z jaspisu przedstawiającymi alegorie zmysłów.

Wkomponowano również 24 kryształowe weneckie lustra. W pozłacanych kinkietach umieszczono 565 świec.

W 1941 komnata została zrabowana przez Niemców. Po raz ostatni widziano ją w zamku Królewskim w Konigsbergu w 1944 roku.

Bursztynowej Komnaty szukały przez lata tysiące amatorów, urzędnicy ministerstw kultury Polski, Niemiec  i ZSRR oraz służby specjalne.

W 1979 roku rozpoczęto prace nad rekonstrukcją komnaty i prowadzono je na podstawie zachowanych źródeł: zdjęć i dokumentów

Obecnie w pałacu Katarzyny w Carskim Siole znajduje się kopia zaginionej Bursztynowej komnaty, ukończona w 2003 r.

Kopia kosztowała 11,5 mln dolarów, a w jej uroczystym otwarciu podczas obchodów trzechsetlecia Sankt Petersburga brali udział m.in. Władimir Putin, Gerhard Schröder i George Bush.

Dotychczas  zgubiona Bursztynowa komnata  pozostaje jedną z największych tajemnic XX wieku.